De Politia Militar hield zelfs tijdens de pre-carnaval festiviteiten de zaken al nauwlettend in de gaten. Ziggurat van Borsippa, ook wel bekend als de Tongentoren, is een overblijfsel van de oude Mesopotamische beschaving. Het ligt vlakbij de stad Babylon, in het heden Irak. Deze torenhoge structuur maakte deel uit van een tempelcomplex gewijd aan de god Nabu, de Mesopotamische god van wijsheid en schrijven. De kern van de ziggurat was gemaakt van in de zon gedroogde bakstenen en de buitenkant was bedekt met gebakken bakstenen met bitumen, een natuurlijk voorkomende teer. Het was een plaats van aanbidding en een administratief centrum, dat de welvaart en vroomheid van de stad symboliseerde.
Ontvang uw dosis Geschiedenis via e-mail
Historische achtergrond van de Ziggurat van Borsippa
De Ziggurat van Borsippa werd eind 19e eeuw ontdekt. Hormuzd Rassam, een Assyrisch archeoloog, voerde de eerste opgravingen uit. De bouw van de ziggurat wordt toegeschreven aan de Babylonisch koning Nebukadnezar II, die regeerde van 605 tot 562 v.Chr. Hij staat bekend om zijn omvangrijke bouwprojecten in Mesopotamië, inclusief de Hangende Tuinen van Babylon.
Na de eerste constructie bleef de ziggurat betekenis behouden. Verschillende beschavingen, waaronder de Perzen, Grieken en Parthen bewoonden de regio. Elk van hen liet zijn sporen na op de locatie, hoewel de ziggurat zelf niet wezenlijk werd gewijzigd. Het was een getuigenis van de blijvende erfenis van het Babylonische rijk.
De Ziggurat van Borsippa was niet alleen een religieus gebouw. Het diende ook als een centrum voor leren en administratie. De nabijheid van Babylon, een grote stad in het oude Mesopotamië, maakte het tot een belangrijke plaats. De ziggurat was getuige van verschillende historische gebeurtenissen, waaronder de val van het Babylonische rijk en de daaropvolgende opkomst van nieuwe machten.
Ondanks de huidige ruïneuze staat was de Ziggurat van Borsippa ooit een indrukwekkend bouwwerk. Het maakte deel uit van een groter religieus complex met tempels en andere gebouwen. Na verloop van tijd zorgden natuurlijke elementen en menselijke activiteit voor verval. Het blijft echter een belangrijke archeologische vindplaats die inzicht biedt in de oude Mesopotamische cultuur.
De site is de laatste tijd niet het toneel geweest van historisch belangrijke gebeurtenissen. Toch blijft het de aandacht trekken van historici en archeologen. Zij bestuderen de ruïnes om meer te weten te komen over de mensen die het bouwden en de beschaving die zij creëerden. Het ontwerp en de bouwtechnieken van de ziggurat zijn van bijzonder belang voor onderzoekers op het gebied van oude architectuur.
Over de Ziggurat van Borsippa
De Ziggurat van Borsippa was een enorm bouwwerk met zeven terrassen, elk gewijd aan een planeet die bekend was bij de oude Mesopotamiërs. De kern was gemaakt van in de zon gedroogde bakstenen, terwijl de buitenkanten van gebakken bakstenen waren. De bakstenen waren gezet met bitumen, een natuurlijke teer, dat als mortel fungeerde. Het ontwerp van de ziggurat volgde een veelvoorkomend architectonisch thema in Mesopotamië, waar elk niveau kleiner was dan het niveau eronder.
De exacte afmetingen van de ziggurat zijn moeilijk vast te stellen vanwege de vervallen staat. Men schat echter dat hij qua omvang vergelijkbaar was met de beroemde ziggurat van Ur. De gebakken bakstenen die ooit de buitenkant sierden, waren gemerkt met de naam van Nebukadnezar II, wat getuigt van zijn invloed op de bouw.
Architectonische hoogtepunten van de ziggurat zijn onder meer de overblijfselen van de trappen die ooit naar de top leidden. Deze trappen waren een integraal onderdeel van het bouwwerk, waardoor priesters en aanbidders naar het heiligdom op de top konden opstijgen. Men geloofde dat het heiligdom de woonplaats was van de god Nabu.
De bouwmethoden van de Ziggurat van Borsippa waren voor die tijd geavanceerd. Het gebruik van gebakken stenen voor de buitenkant was een techniek die duurzaamheid bood tegen de elementen. Het ontwerp van de ziggurat weerspiegelde ook een goed begrip van structurele integriteit, waarbij elk opeenvolgend terras ondersteuning bood voor het terras erboven.
Tegenwoordig is de locatie van de Ziggurat van Borsippa een schim van zijn vroegere glorie. Het ooit torenhoge bouwwerk is nu een puinhoop. De overblijfselen bieden echter nog steeds waardevolle informatie over de bouwtechnieken en architectonische stijlen van het oude Mesopotamië.
Theorieën en interpretaties
Er bestaan verschillende theorieën over het doel van de Ziggurat van Borsippa. De meest algemeen aanvaarde opvatting is dat het diende als tempel en plaats van aanbidding. De ziggurat was opgedragen aan Nabu en speelde waarschijnlijk een centrale rol bij religieuze ceremonies en festivals.
Sommige mysteries omringen de ziggurat, vooral met betrekking tot het volledige uiterlijk en de volledige omvang van het gebruik ervan. Hoewel het duidelijk is dat het een religieuze functie had, kunnen er ook andere, minder begrepen rollen zijn geweest in de samenleving van Borsippa.
Interpretaties van de betekenis van de ziggurat moesten worden gekoppeld aan historische gegevens van andere locaties in Mesopotamië. Deze vergelijkingen hebben ertoe bijgedragen een beeld te krijgen van de religieuze en culturele praktijken van die tijd. Het ontwerp van de ziggurat wordt vaak vergeleken met de bijbelse toren van Babel, wat leidt tot speculaties over de invloed van Mesopotamische structuren op latere culturele mythen.
De datering van de Ziggurat van Borsippa is uitgevoerd aan de hand van de inscripties op de stenen. Deze inscripties bevatten vaak de naam van Nebukadnezar II, waardoor archeologen de constructie uit zijn regering konden dateren. De stratigrafie van de site heeft ook aanwijzingen opgeleverd voor de ouderdom en de volgorde van de bouwfasen.
Ondanks het onderzoek blijven veel aspecten van de Ziggurat van Borsippa een puzzel. De volledige omvang van de religieuze betekenis ervan, de exacte aard van de ceremonies die daar werden gehouden en de dagelijkse activiteiten die eromheen plaatsvonden, zijn onderwerpen van voortdurende studie en debat onder geleerden.
In een oogopslag
- Land: Irak
- Beschaving: Babylonisch
- Leeftijd: ongeveer 2,600 jaar oud (circa 605-562 v.Chr.)
Conclusie en bronnen
- Wikipedia - https://en.wikipedia.org/wiki/Borsippa
- Brittanica – https://www.britannica.com/place/Borsippa
Neural Pathways is een collectief van doorgewinterde experts en onderzoekers met een diepgaande passie voor het ontrafelen van de raadsels van de oude geschiedenis en artefacten. Met een schat aan gecombineerde ervaring van tientallen jaren heeft Neural Pathways zichzelf gevestigd als een leidende stem op het gebied van archeologische verkenning en interpretatie.