Udayalur is een klein dorpje in de taluk Kumbakonam van het district Thanjavur in Tamil Nadu, een paar kilometer van Pazhayarai, de middeleeuwse hoofdstad van de Chola-dynastie . De Kailasanathar- tempel is een bescheiden Shiva- heiligdom uit de 11e eeuw met inscripties van minstens zeven Chola- en Pandya-heersers. De ware faam van het dorp berust echter op een onbewezen maar hardnekkige bewering: dat Udayalur de pallipadai , oftewel begraafplaats , is van Rajaraja Chola I (Arulmozhi Varman, regeerde van 985 tot 1014 n.Chr.), de keizer die opdracht gaf tot de bouw van de grote tempel in Thanjavur.
Waar bevindt zich de Kailasanathar-tempel in Udayalur?
De tempel staat in Udaiyalur (ook wel gespeld als Udayalur), ongeveer acht kilometer van Kumbakonam, in het hart van het oude Chola-gebied in de Kaveri- delta . Het dorp – historisch SriKangeyapuram geheten, en later Sivapada Sekara Mangalam – ligt vlakbij de keizerlijke complexen die de Chola's in de delta hebben gebouwd . Vier tempels dienen de gemeenschap tegenwoordig: de populaire Selva Maha Kali Amman-tempel, een Vishnu-heiligdom, de Palkulatthi Amman-tempel en de Kailasanathar-tempel , gewijd aan Shiva, waarvan de belangrijkste godheid wordt vereerd als Kailasanathar met zijn gemalin Sankaraparvathi Ambal.
Het is een functionerende dorpstempel in plaats van een monument dat op de toeristische route ligt, en dat is deels de reden waarom de gelaagde geschiedenis die in de muren verborgen ligt zo gemakkelijk over het hoofd wordt gezien.
Een Chola Shiva-tempel, niet de Rajarajesvaram-tempel in Thanjavur.
De naam "Rajarajesvaram-tempel, Udayalur" zorgt voortdurend voor verwarring, omdat Rajarajesvaram – "de tempel van Rajaraja" – de oorspronkelijke naam is van de kolossale Brihadisvara-tempel in Thanjavur, de Grote Levende Chola-tempel die op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat. Dat gebouw, met zijn ongeveer 66 meter hoge vimana (toren), werd in 1003 geschonken en rond 1010 na Christus voltooid. Het heiligdom in Udayalur is een veel kleinere, traditionele Dravidische dorpstempel; het is geen verkleinde versie van de Brihadisvara-tempel en heeft nooit een eigen torenhoge vimana gehad.
Wat betreft de authentieke architectuur die Rajaraja liet bouwen, is de vergelijking te maken met de Brihadeeswarar-tempel in Thanjavur en, een generatie later, de Airavatesvara-tempel in Darasuram bij Kumbakonam. Udayalur behoort tot een bescheidenere traditie – de eenvoudige Shiva-tempel in de buurt , zoals andere kleine heiligdommen uit het Chola-tijdperk in de Kaveri-delta – en het belang ervan is eerder historisch en epigrafisch dan monumentaal.
Inscripties en koninklijke bescherming
De muren van de tempel getuigen van schenkingen gedurende bijna twee eeuwen. Inscripties noemen Kulottunga I, Vikrama Chola, Rajaraja II, Rajadhiraja II, Kulothunga Chola III en Rajaraja III, evenals de Pandya- koning Jatavarman (Sadayavarman) Sundara Pandyan. Deze spreiding van schenkers laat zien dat het heiligdom een levendig centrum van verering en schenking bleef, lang na het tijdperk van Rajaraja I.
Een beeldhouwwerk dat in geen enkele andere tempel te vinden is.
De Kailasanathar-tempel heeft één kenmerk dat hem werkelijk uniek maakt: bij de ingang van het heiligdom is een klein beeldje van een toegewijde uitgehouwen onder de voeten van de dvarapala (poortwachter), en een tweede toegewijde is afgebeeld in een aanbiddende houding. Geleerden merken op dat dit detail in geen enkele andere tempel te vinden is. Rond de kosta-nissen van het heiligdom staan de gebruikelijke delta-beelden – Dakshinamurthy, Bhikshatana, een zeldzame Rajayoga Agastya, Lingodbhava, Brahma, Rishabarudar en Sulini Durga – terwijl de prakara vijf Bhairava's herbergt naast schrijnen gewijd aan Vinayaka, Shanmuga, Chandikeshvara en de Navagraha.
Was dit de laatste rustplaats van Udayalur Raja Raja Chola?
Dit is de vraag die bezoekers trekt. De details over de dood van Rajaraja I rond 1014 n.Chr. zijn schaars, en er is geen graf met zekerheid geïdentificeerd . Volgens de lokale traditie markeert een gedeeltelijk begraven Shiva-lingam, opgegraven in een plantage bij Udayalur, zijn pallipadai (grafmonument). Volgens de Chola-traditie werden de as van een heerser begraven en werd er een lingam bovenop gewijd, dus een vrijstaande lingam zou in principe een koninklijke begrafenis kunnen betekenen. De familie die de lingam beheert – de priester Jayaraman, wiens vader Pakirisamy de lingam als eerste vond – onderhoudt het kleine heiligdom, dat tegenwoordig een bescheiden betonnen schuilplaats is die pas in de afgelopen jaren is gebouwd.
Twee indirecte aanwijzingen ondersteunen de bewering. Udayalur ligt dicht bij Pazhayarai, de hoofdstad van de Chola-dynastie, en de pallipadai (het grafmonument) van Rajaraja's koningin Panchavan Madevi ligt op ongeveer vijf kilometer afstand in Pateeswaram. Historicus professor G. Deivanayagam heeft gepleit voor de identificatie van Udayalur. Desondanks is de zaak nog lang niet beslecht.
De pallipadai-traditie zelf is goed gedocumenteerd in de epigrafie van de Chola-dynastie: gedenktempels werden gebouwd boven de gewijde as van heersers en hun echtgenotes, vaak vernoemd naar de overledene en voorzien van land. Verschillende van dergelijke locaties zijn bewaard gebleven in de Kaveri-delta, wat het idee van een koninklijke pallipadai in Udayalur in principe volkomen plausibel maakt. De moeilijkheid is eerder specifiek dan algemeen: de traditie en een suggestieve titel in een inscriptie wijzen naar Rajaraja, maar er is nog geen opgegraven graf, wijdingsakte of benoemde pallipadai-tempel op de locatie gevonden om de plausibiliteit in bewijs om te zetten.
De inscriptie uit 1112 na Christus in de Palkulatthi Amman-tempel.
De sterkste bewijslijn is een enkele inscriptie op een pilaar in de Palkulatthi Amman-tempel, ongeveer een halve kilometer ten zuiden van de lingam. De inscriptie, gedateerd op het 42e regeringsjaar van Kulottunga Chola I — 1112 n.Chr. — en gepubliceerd in het Annual Report on Indian Epigraphy (1926-1929, uitgegeven in 1986), beschrijft de reconstructie van een mandapam voor een tempel van "Rajarajadevar" alias "Sivapada Sekaradeva" in het dorp Sivapada Sekaramangalam. Sivapada Sekaran was een bekende titel van de vrome Shaivietische Rajaraja Chola, en het werk werd uitgevoerd door Velan Arikesan, ook wel Kachchirayar van Pidavur genoemd. De inscriptie bevestigt het bestaan van een heiligdom dat verbonden was met Rajaraja in het dorp, maar het beschrijft een mandapam, geen begraafplaats.
Het onderzoek van het Hooggerechtshof van Madras in 2019
In 2019, naar aanleiding van een petitie van het publiek waarin werd gevraagd om een monument voor de koning, beval het Hooggerechtshof van Madras een onderzoek. Een commissie onderzocht Udayalur met behulp van een geografisch informatiesysteem (GIS) en grondradar (GPR) om eventuele begraven structuren of artefacten op te sporen . Het onderzoek leverde niets op dat de locatie onomstotelijk in verband kon brengen met de begrafenis van Rajaraja Chola. Ambtenaren van de afdeling Archeologie van Trichy benadrukten dat de enige inscriptie uit 1112 na Christus het enige echte bewijs is, maar dat dit onvoldoende is. De zoektocht, zo stelden zij , gaat door.
Vandaag bezoek ik Udayalur
Udayalur is meer een bestemming voor historisch geïnteresseerden dan voor monumentenjagers. De inscripties van de Kailasanathar-tempel en het unieke dvarapala-beeldhouwwerk zijn de moeite waard om rustig te bekijken, en het jaarlijkse Thiruvizha-festival van het dorp, dat rond de overgang van maart naar april plaatsvindt, trekt straatvoorstellingen en bezoekers uit de omliggende delta. De vermeende rustplaats ligt op korte loopafstand – een onopvallend straatje, een bord met de tekst "Raja Raja Chola Mamannan Ninaividam" en een lingam onder een eenvoudige overkapping op gepacht familiegrond. Of de as van de grote koning er nu echt rust of niet, de plek houdt een duizend jaar oude band levend die een rustig dorp aan de Kaveri verbindt met de hoogtijdagen van de Chola-dynastie. Om dit in de juiste context te plaatsen, kunt u meer van onze artikelen over oude beschavingen bekijken.
Bronnen en verder lezen
Neural Pathways is een collectief van doorgewinterde experts en onderzoekers met een diepgaande passie voor het ontrafelen van de raadsels van de oude geschiedenis en artefacten. Met een schat aan gecombineerde ervaring van tientallen jaren heeft Neural Pathways zichzelf gevestigd als een leidende stem op het gebied van archeologische verkenning en interpretatie.
